Jæja þá er ég orðin regluleg í aulagimminu og ég held bara að mér líði betur í skrokknum. Ég er allavega að nota vöðva sem hafa ekki verið notaðir lengi. Sem er gott því það bendir til að ég geti staðið bein í baki eftir svona mánuð.
"passaðu þig Sif Garðars hér kem ég" -eitt skref í einu.

Fórum í mat til Sumans í dag og fengum grjónagraut sem heitir kír á hyndi. Sátum úti á veröndinni og vorum stungin eins og nálapúðar af þyrstum moskítóflugum. Það verður svo notalega kaldara þegar sólin fer niður að kona fórnar sér bara til að fá smá gust í andlitið. Annars er ég mjög stolt af mér fyrir að vera komin yfir moskító paranojuna. Núna er ég orðin svo vön því að vera stungin bak og fyrir og klæja alla nætur og geta ekkert sofið vegna þess og suðsins í óvininum.

Í raun ætti þetta að flokkast undir super powers því það þarf mikla einbeittningu til að klóra sér ekki, svo mikla að hún næstum því er ómannleg! hugsið aðeins um það.

væri gaman að heyra meira frá fólki svo ég viti að ég er ekki að senda sjálfri mér póstkort. Fullt af ást frá Indlandi- Kiddy